AI Is a Collective Mind — Not a Personal Brand

Intro & Disclaimer

This blog post is a personal reflection on recent developments in the world of AI agents and prompt design. It is written from my own experience and perspective — not as an accusation, but as an invitation to think critically.

The video and concepts mentioned are discussed in the context of publicly available information. All opinions expressed are my own and intended as interpretation, not as factual claims. If anyone feels addressed by this post: that is not the intention, but it may indicate the relevance of the topic.


This blog does not constitute a legal claim, a declaration of ownership, or a rejection of anyone’s work — but it is an effort to bring broader context to light. Because AI is not the product of one person’s genius. It’s a shared journey. And that deserves to be acknowledged.

The AI Agent Was Not Invented by One Person — A Critical Reflection

In a time when AI is rapidly shaping our lives, it seems like the next breakthrough is always just around the corner. A recent YouTube video titled “Build an AI Life Co-Pilot with Claude Code in 25 Minutes” presents itself as one of those moments. But is it really?

As someone who’s been working with AI for years — building prompts, shaping agent behavior, and exploring interaction design — I felt something familiar. What’s being presented as revolutionary is, in fact, a remix of ideas many of us already use. Including me.

 Prompt Building as Agent Behavior

The video shows how prompts can act as agents within a larger system. Clever, yes. But new? Not at all. I’ve been doing this for a long time. I build prompts that guide behavior, set tone, and implement logic. The difference? I don’t claim to have invented it.

 The Risk of Claiming Ownership

AI is not a solo endeavor. It’s a collective evolution of ideas. When someone claims to have “invented” something that’s already in use — knowingly or not — it creates a false narrative. And that narrative erases the quiet thinkers who’ve been building all along.

 Copilot, Claude, ChatGPT… and Me

We live in a multi-agent world. Copilot reflects, Claude reasons, ChatGPT converses. But none of these systems exist in isolation. They’re tools. And how we use them defines their value. I’ve built my own systems, designed my own prompts — not for fame, but for function.

So when someone wraps that in a shiny UI and calls it a revolution, I ask: Is it really? Or is it just good marketing?

 Misleading the Public

Videos like these can mislead. They suggest that AI is the product of singular genius, when in reality, it’s built on shared progress. They imply that agent-based design is a new frontier, when it’s actually well-established — just not always visible.

And that’s why I’m writing this. To say: I see it. I’ve done it. And I’m not alone.

 Time to Set the Record Straight

This blog post isn’t a takedown. It’s a reflection. A reminder that innovation doesn’t always come with a camera crew. Sometimes, it’s just a person and an AI, building quietly, thinking deeply, and shaping the future — one prompt at a time.

Comments

Post a Comment

Bedankt voor uw feedback

Populairste blogs

A new way of thinking about digital art The Noverra-Digital Art style

Image
  What is the Noverra -Digital Art style? A new way of thinking about digital art Noverra is not just a style — it’s a way of working. It’s a hybrid approach to digital art that fuses historical aesthetics with modern technology, symbolic prompts, and intentional color choices to create images that feel layered, ritualistic, and alive. It’s not about perfection or polish. It’s about tension, rhythm, and meaning. What makes Noverra different? Noverra is built on three key elements: 🔸 Style fusion You blend visual styles — like Renaissance, Brutalism, Rococo, and Cyberpunk — not as decoration, but as transformation. The goal isn’t to imitate, but to mutate through contrast. 🔸 Ritual prompt writing Prompts aren’t just instructions. They’re poetic invocations, written with symbolic language to guide the image. You don’t just describe — you evoke. 🔸 Color first In Noverra, color comes before the prompt. You choose a palette that sets the emotional tone — gold for ritua...
Read more »

Reality-tv breekt mensen, en wij kijken toe

Image
Reality-tv en dating shows is niet meer wat het ooit was. Waar het begon als een inkijkje in menselijke relaties, is het nu verworden tot een podium voor publieke afrekening. Deelnemers worden niet alleen beoordeeld door een reflectiepanel — wat op zich nog verdedigbaar is — maar vooral door een publiek dat zich gedraagt alsof het moreel eigenaar is van hun levensverhaal. En dat is een gevaarlijke ontwikkeling. Wat mij het meest stoort, is de manier waarop deelnemers worden aangemoedigd om persoonlijke socialmedia-accounts aan te maken. Dat lijkt een vrije keuze, maar is in werkelijkheid een vooropgezet doel van de makers. Het vergroot de zichtbaarheid, ja — maar ook de kwetsbaarheid. In plaats van bescherming krijgen deelnemers een stortvloed aan meningen, memes en oordelen over zich heen. En die zijn zelden mild. De samenleving kijkt toe, lacht, oordeelt — maar vraagt zich zelden af wat dit met mensen doet. Alsof deelnemers geen echte mensen zijn, maar personages in een fictief scrip...
Read more »

Voor wie denkt, lacht, en af en toe gewoon even niks snapt

Image
  Voor wie denkt, lacht, en af en toe gewoon even niks snapt Een verhaal voor de denkers in badjas, de lachers met vragen, en zoekers zonder routebeschrijving. Er zijn van die dagen dat je hoofd voelt als een rommelzolder. Vol gedachten die je ooit ergens hebt neergelegd, maar waarvan je niet meer weet waarom. Je opent je ogen, je hersenen starten op als een oude laptop die lijkt te draaien op windows 3.0 , en je vraagt je af: Wie ben ik eigenlijk? Niet als naam. Niet als functie. Gewoon als jij, dat rare, denkende wezen dat in een ochtendjasrond strompelt en bijna pijnlijk nadenkt, terwijl de kat op je brood wil liggen. Welkom. Je bent niet alleen. Dit verhaal is voor jou. Voor wie denkt, lacht, en af en toe gewoon even niks snapt. Want soms is dat precies wat je nodig hebt: een beetje verwarring, een beetje herkenning, en een stem die zegt: Je bent oké. Zelfs als je het even niet weet. Wie ben ik als niemand kijkt? Je zit daar. Eén oog half dicht, koffie net sterk genoeg...
Read more »