Voor wie denkt, lacht, en af en toe gewoon even niks snapt

 

Voor wie denkt, lacht, en af en toe gewoon even niks snapt

Een verhaal voor de denkers in badjas, de lachers met vragen, en zoekers zonder routebeschrijving.

Er zijn van die dagen dat je hoofd voelt als een rommelzolder. Vol gedachten die je ooit ergens hebt neergelegd, maar waarvan je niet meer weet waarom. Je opent je ogen, je hersenen starten op als een oude laptop die lijkt te draaien op windows 3.0 , en je vraagt je af: Wie ben ik eigenlijk? Niet als naam. Niet als functie. Gewoon als jij, dat rare, denkende wezen dat in een ochtendjasrond strompelt en bijna pijnlijk nadenkt, terwijl de kat op je brood wil liggen.

Welkom. Je bent niet alleen.

Dit verhaal is voor jou. Voor wie denkt, lacht, en af en toe gewoon even niks snapt. Want soms is dat precies wat je nodig hebt: een beetje verwarring, een beetje herkenning, en een stem die zegt: Je bent oké. Zelfs als je het even niet weet.

Wie ben ik als niemand kijkt?

Je zit daar. Eén oog half dicht, koffie net sterk genoeg om je niet te beledigen. Buiten doet de wereld alsof alles normaal is, maar jij weet beter. Jij denkt: Wat en wie ben ik eigenlijk?

Niet als LinkedIn-profiel. Niet als een wandelende to-do-lijst. Gewoon als jij.
En dan komt-ie: Wat..Ben ik een wappie?

Nou, als twijfelen je een wappie maakt, dan zijn we allemaal lid van de club. En het is een gezellige club, met sokken, koffie, en vragen die niet in een handleiding passen.

Wie ben ik als het stil wordt?

De dag heeft zijn jas uitgedaan en hangt ergens over de stoel. Jij zit daar , een beetje uitgezakt, een beetje uitgepraat, een beetje uitgekeken. En dan gebeurt het: stilte. Niet de ongemakkelijke soort, maar de echte. De soort die je niet hoort, maar voelt. ..

Je hoofd fluistert, schreeuwt, zingt soms zelfs een liedje van vroeger. Je bent niet alleen in de stilte, je bent jezelf. En dat is soms het luidste wat er is.

Dus ja, misschien ben je een wappie. Maar dan wel eentje die weet dat stilte soms meer zegt dan duizend meningen van anderen of verhalen van toen.

Wie ben ik als ik niet slaap?

Het is 03:17. Je hersenen houden een nachtelijke vergadering zonder agenda. Je denkt aan alles, van je eerste schooldag tot dat rare gesprek bij de bakker. Je bent wakker. Niet omdat je wil, maar omdat je fucked-up wakker bent.

En dat is oké. Want wie ’s nachts denkt, leeft dubbel.
En wie leeft dubbel.., snapt soms gewoon ff niks.
Welkom bij de club.

Wie ben ik als ik wakker word?

Je wordt wakker als een soort kruising tussen een kreukelzone en een filosoof. Je hoofd start langzaam op, je sokken liggen op mysterieuze plekken. En je vraagt je af: Ben ik nog steeds wie ik gisteren was?

Misschien niet. Misschien wel.
Maar je bent wakker. En dat is al een prestatie.
Dus ja, misschien ben je een wappie.*
Maar dan wel eentje die weet dat elke ochtend een nieuw hoofdstuk is.

Wie ben ik als ik vergeet?

Je vergeet je sleutels. Je vergeet waarom je de kamer binnenliep. Maar je vergeet ook pijn, de koelkast dicht te doen, je sigaretten mee te nemen , en soms zelfs jezelf. En dat is niet erg. Want vergeten is ruimte maken. Voor nieuwe gedachten. Nieuwe dromen. Nieuwe versies van jou.

Dus als je dit leest en denkt: Wat was ik ook alweer aan het doen?
Dan ben je precies waar je moet zijn.

Tot slot: tussen klok en klepel

We kunnen doorgaan tot Juttemus, dat klopt. Want het denken stopt nooit. Maar soms is het goed om even te landen. Om te zeggen: Dit is genoeg voor nu. Niet als eindpunt, maar als rustpunt.

Deze bundel is geen handleiding. Geen manifest.
Het is een warme deken van woorden.
Voor wie denkt, lacht, en af en toe gewoon even niks snapt.

Dus rek je uit. Zet de koffie aan.
En weet: je hoeft geen wappie te zijn om wakker te zijn.
Je hoeft alleen maar jezelf te zijn — met een hoofd vol vragen en een hart dat klopt tussen klok en klepel.

* Een wappie is iemand die zich heeft losgemaakt van de gangbare werkelijkheid en leeft in een alternatieve interpretatie van de wereld. Niet per se uit onwetendheid, maar uit een wantrouwen tegenover de consensus. In het verhaal zou hij of zij bijvoorbeeld beweren dat de sok op de grond een signaal is van buitenaardse communicatie, of dat de kat op tafel eigenlijk een spion is van de geheime orde der Illuminati.

 In de echte wereld is "wappie" een spottende term voor mensen die uitgesproken meningen hebben die vaak niet op feiten zijn gebaseerd, en die zich bezighouden met complottheorieën of pseudowetenschap. 

Maar in dit verhaal? Daar is de wappie misschien de enige die ziet wat anderen niet durven te geloven. Misschien is hij de sleutel tot een verborgen waarheid, of gewoon een dwaalgeest.