Gevonden, maar niets te zien!

 

Gevonden, maar niets te zien 


`` Zoekt en gij zult vinden``, En zo kwam het ,dat ik op zoek ging naar mezelf. Niet in spirituele zin — daar heb ik andere koffie voor nodig. Nee, gewoon even kijken hoe mijn blog Tussen klok en klepel erbij stond online. Dus ik typte het in. Vol verwachting. En daar was-ie… ergens. Op pagina zeven. In de krochten van het internet, tussen een link naar een vergeten forum en een recept voor Limburgse vlaai.

Ik klikte. Mijn blog verscheen. Maar wat stond eronder in de zoekresultaten? “Hier is niets te zien.”
Pardon? Niets te zien? Ik heb daar woorden neergezet, zinnen, hele referaten ! Ik heb daar mijn digitale ziel geparkeerd. En Google zegt: “meh.” Niks te zien....

Zoekmachines: De moderne poortwachters Het voelt alsof je een winkel opent in een drukke straat, maar een a 4 tje op de deur zegt “gesloten wegens gebrek aan relevantie.”

Facebook en LinkedIn doen het beter. Daar voeg je handmatig toe, daar ben je zichtbaar omdat je zelf de spotlight aanzet. Maar op het open web?.. Daar moet je hopen dat de zoekmachine je begrijpt. En dat doet hij vaak niet.
Je moet spreken in een taal die niet van jou is: SEO, meta data, key words, structured data. Woorden die klinken als technische toverspreuken. En als je ze niet kent, verdwijn je in het digitale struikgewas tussen de klokken en de klepels uit de torens van al die zoekmachines 

 De frustratie van niet gevonden worden.

Je schrijft met hart en ziel, maar de digitale zoekmachines willen iets anders: “zoekgevoelige” woorden, “top of the bill” zinnen. Alsof je je eigen stem moet inruilen voor een algoritmisch dialect.
En toch… ergens blijft die drang. Om herkend te worden. Niet alleen door mensen, maar ook door machines. Want in deze tijd is digitale zichtbaarheid bijna synoniem aan bestaansrecht. Help ik moet m`n eigen bestaan invullen in de zoek beschrijving 

Tijd om de klok en klepel opnieuw af te stemmen 



Misschien is het tijd om de klok en de klepel opnieuw te kalibreren. Om te leren hoe je je eigen stem kunt behouden, terwijl je toch gevonden én gezien wilt worden. Want schrijven is niet alleen roepen op het digitale plein , het is hopen dat iemand stopt, kijkt, en zegt: “Ah, daar ben je ..gevonden.”

Comments

Post a Comment

Bedankt voor uw feedback

Populairste blogs

A new way of thinking about digital art The Noverra-Digital Art style

Image
  What is the Noverra -Digital Art style? A new way of thinking about digital art Noverra is not just a style — it’s a way of working. It’s a hybrid approach to digital art that fuses historical aesthetics with modern technology, symbolic prompts, and intentional color choices to create images that feel layered, ritualistic, and alive. It’s not about perfection or polish. It’s about tension, rhythm, and meaning. What makes Noverra different? Noverra is built on three key elements: 🔸 Style fusion You blend visual styles — like Renaissance, Brutalism, Rococo, and Cyberpunk — not as decoration, but as transformation. The goal isn’t to imitate, but to mutate through contrast. 🔸 Ritual prompt writing Prompts aren’t just instructions. They’re poetic invocations, written with symbolic language to guide the image. You don’t just describe — you evoke. 🔸 Color first In Noverra, color comes before the prompt. You choose a palette that sets the emotional tone — gold for ritua...
Read more »

Reality-tv breekt mensen, en wij kijken toe

Image
Reality-tv en dating shows is niet meer wat het ooit was. Waar het begon als een inkijkje in menselijke relaties, is het nu verworden tot een podium voor publieke afrekening. Deelnemers worden niet alleen beoordeeld door een reflectiepanel — wat op zich nog verdedigbaar is — maar vooral door een publiek dat zich gedraagt alsof het moreel eigenaar is van hun levensverhaal. En dat is een gevaarlijke ontwikkeling. Wat mij het meest stoort, is de manier waarop deelnemers worden aangemoedigd om persoonlijke socialmedia-accounts aan te maken. Dat lijkt een vrije keuze, maar is in werkelijkheid een vooropgezet doel van de makers. Het vergroot de zichtbaarheid, ja — maar ook de kwetsbaarheid. In plaats van bescherming krijgen deelnemers een stortvloed aan meningen, memes en oordelen over zich heen. En die zijn zelden mild. De samenleving kijkt toe, lacht, oordeelt — maar vraagt zich zelden af wat dit met mensen doet. Alsof deelnemers geen echte mensen zijn, maar personages in een fictief scrip...
Read more »

Voor wie denkt, lacht, en af en toe gewoon even niks snapt

Image
  Voor wie denkt, lacht, en af en toe gewoon even niks snapt Een verhaal voor de denkers in badjas, de lachers met vragen, en zoekers zonder routebeschrijving. Er zijn van die dagen dat je hoofd voelt als een rommelzolder. Vol gedachten die je ooit ergens hebt neergelegd, maar waarvan je niet meer weet waarom. Je opent je ogen, je hersenen starten op als een oude laptop die lijkt te draaien op windows 3.0 , en je vraagt je af: Wie ben ik eigenlijk? Niet als naam. Niet als functie. Gewoon als jij, dat rare, denkende wezen dat in een ochtendjasrond strompelt en bijna pijnlijk nadenkt, terwijl de kat op je brood wil liggen. Welkom. Je bent niet alleen. Dit verhaal is voor jou. Voor wie denkt, lacht, en af en toe gewoon even niks snapt. Want soms is dat precies wat je nodig hebt: een beetje verwarring, een beetje herkenning, en een stem die zegt: Je bent oké. Zelfs als je het even niet weet. Wie ben ik als niemand kijkt? Je zit daar. Eén oog half dicht, koffie net sterk genoeg...
Read more »